...........................................................Επιμέλεια σελίδας: Π.Σ. Αϊβαλής - εφημερίδα "Εν Αθήναις" www.athens-press.blogspot.gr

Eλληνικός Κινηματογράφος (full movies) Ταινία

Eλληνικός Κινηματογράφος (full movies) Ταινία
πατήστε πάνω στην εικόνα

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

«Ο Θίασος», του Θεόδωρου Αγγελόπουλου είναι μία μακράς πνοής κινηματογραφική τοιχογραφία,

  ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ...   



       ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

                 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«Ο Θίασος»
 Του Γιώργου Ρούσσου

«Ήταν καλοκαίρι του 1964. Είχα τελειώσει τις σπουδές μου στη Γαλλία και επέστρεψα στην Ελλάδα για να δω τους δικούς μου. Το λεωφορείο από το αεροδρόμιο με άφησε στο Σύνταγμα. Κατευθύνθηκα με τον σάκο στον ώμο προς το σπίτι μου. Έπεσα πάνω σε μια φοιτητική διαδήλωση. Η αστυνομία είχε πέσει πάνω στα παιδιά και τα έδερνε. Εγώ δεν είχα καμία σχέση με αυτά που συνέβαιναν, έτσι συνέχισα τον δρόμο μου. Ε, έφαγα ξύλο. Μου σπάσανε τα γυαλιά. Γύρισα στο σπίτι μου πολύ αναστατωμένος. Ένιωσα σαν να βρισκόμουν μπροστά σ’ ένα δίλημμα “σ’ ενδιαφέρει αυτός ο τόπος ή όχι;” Είχα πει στη φίλη μου την Τώνια Μαρκετάκη που μου είχε προτείνει να κάνω κριτική κινηματογράφου στην εφημερίδα “Αλλαγή” ότι είχα έρθει στην Ελλάδα για να φύγω. Την άλλη μέρα την τηλεφώνησα και της είπα ότι θα μείνω. Κι έμεινα. Για να καταλάβω. Έκανα τις πρώτες μου ταινίες (“Αναπαράσταση”, “Μέρες του ’36” και “Θίασος”) για να καταλάβω την Ελλάδα...» 

Θόδωρος Αγγελόπουλος


Γεννημένος στις 27 Απριλίου του 1935 στην Αθήνα, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ξεκινά την καριέρα του ως σκηνοθέτης με τη μικρού μήκους ταινία, «Εκπομπή» το 1968, ενώ δύο χρόνια αργότερα έρχεται η πρώτη του μεγάλου μήκους δημιουργία, η αριστουργηματική «Αναπαράσταση».

Μέσα στην καρδιά της δικτατορίας, σκηνοθετεί το πρώτο μέρος της Τριλογίας της Ιστορίας, τις «Μέρες του `36» (1972). Μετά από τρία χρόνια, και γυρίσματα στα κρυφά λόγω της απειλής της λογοκρισίας, ο Αγγελόπουλος επιστρέφει με την πιο φιλόδοξη και ίσως την σπουδαιότερη ταινία της καριέρας του: «Ο Θίασος» (1975). Η ταινία, είναι ουσιαστικά μια ιστορική καταγραφή, φωτογραφίζοντας μια διαφορετική Ελλάδα, μέσα από έναν θίασο που γίνεται μάρτυρας της δραματικής εξέλιξης της Ιστορίας αλλά και της αναβίωσης του μύθου των Ατρειδών.

Η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες ενός περιοδεύοντος θιάσου στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952, ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει μια θεατρική παράσταση του βουκολικού δράματος του Περεσιάδη, Γκόλφω η βοσκοπούλα. Μπροστά μας ξεδιπλώνεται τόσο η πολιτική ιστορία της Ελλάδας όσο και η ιδιωτική των μελών του θιάσου, που είναι ταυτόχρονα και μέλη της ίδιας οικογένειας. Οι δύο αυτές συνιστώσες, πλέκονται αξεδιάλυτα.

Στο ένα σκέλος, παρακολουθούμε όλη τη νεότερη ιστορία της Ελλάδος, μέσα από τη ματιά του Σκηνοθέτη, αποδομημένη και χτισμένη από την αρχή, έτσι όπως δυστυχώς, δεν τη διδαχθήκαμε, ποτέ. Από τις τελευταίες μέρες της δικτατορίας του Μεταξά, την έναρξη του πολέμου, την ιταλική εισβολή, την γερμανική κατοχή, την απελευθέρωση, την άφιξη των "συμμάχων" (Άγγλων αρχικά και Αμερικανών στη συνέχεια), καθώς και τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, μέχρι τις εκλογές του 1952...
Παράλληλα, γινόμαστε κοινωνοί στις τραγικές περιπέτειες της οικογένειας του Ορέστη, της αδελφής του, του πατέρα του, της μητέρας του και του εραστή της, οι οποίοι μας παραπέμπουν στον κεντρικό πυρήνα του μύθου των Ατρειδών. Ο πατέρας εκτελείται από τους Γερμανούς, μετά την προδοτική καταγγελία του εραστή της μητέρας, κι ο Ορέστης, αντάρτης της Αριστεράς, με τη συνεργασία της αδελφής, θα σκοτώσει επί σκηνής τη μητέρα του και τον εραστή της, για να έρθει και η δική του εκτέλεση κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων που ακολούθησαν τη γενική καταστολή του ανταρτικού κατά τον Εμφύλιο. Το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας είναι η μεγάλη αδελφή, εκείνη που, κατά το σχήμα του μύθου, θα ήταν η Ηλέκτρα.

Η Ηλέκτρα, θα είναι και η μόνη της οικογένειας που, μετά τα δεκατρία χρόνια ιστορίας τα οποία πραγματεύεται η ταινία, μένει ως το τέλος και φροντίζει τον μικρό Ορέστη, το γιο της μικρής αδελφής που έχει παντρευτεί έναν Αμερικανό αξιωματικό. Η χρονολογική πορεία της ταινίας, περίπλοκη και πολύπλοκη, κτίζεται με διαρκείς χρονικούς ελιγμούς και συνεχείς εναλλαγές εποχών. Η ταινία αρχίζει το 1952 και τελειώνει το 1939, μ’ ένα πανομοιότυπο πλάνο.
«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία, αλλά δε μπορώ να κάνω το ταξίδι σας.
Είμαι επισκέπτης.
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά..
Κι έπειτα, δε μου ανήκει.
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι".
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου, είχα πει κάποτε με υπεροψία.
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε.
Ότι δεν έχω, καν, όνομα.
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο.
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάζω. Ξεχάστε με στη θάλασσα.
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία.»
(Ανέκδοτο ποίημα του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, γραμμένο το 1982.)

«Ο Θίασος», είναι μία μακράς πνοής κινηματογραφική τοιχογραφία, η οποία απλώνεται από τις τελευταίες ημέρες της Δικτατορίας του Μεταξά, έως τον πρώτο καιρό της τυπικής αποκατάστασης της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και την άνοδο της δεξιάς παράταξης στην εξουσία το 1952. Μέσα από την περιπλάνηση ενός περιοδεύοντος θιάσου, η ιστορία της Ελλάδας περιπλέκεται με τις ιστορίες των ηθοποιών.

Η ταινία που γυρίστηκε υπό αντίξοες συνθήκες και προβλήθηκε το 1975, ουσιαστικά άνοιξε τις πύλες του τότε Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου στην Ευρώπη. Γνώρισε ενθουσιώδης κριτικές, από τον διεθνή κυρίως Τύπο και συγκέντρωσε περισσότερα από 15 βραβεία και διακρίσεις, δείγμα της μεγάλης της αποδοχής. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε μερικά από τα βραβεία που απέσπασε η ταινία: Επτά Βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Φωτογραφίας, Ά Γυναικείου Ρόλου, Ά Ανδρικού Ρόλου και Βραβείο Κοινού). Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ των Καννών, καθώς και το Interfilm Award στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Η σύλληψη και το σενάριο είναι επινόησης και γραφής του Θόδωρου Αγγελόπουλου, μαζί με τον στενό του συνεργάτη Πέτρο Μάρκαρη. Προκειμένου να εξασφαλίσει άδεια για τα γυρίσματα, υποβάλλει ψεύτικο σενάριο στον Ζουρνατζή, τον αρμόδιο υπουργό της κυβέρνησης Μαρκεζίνη το φθινόπωρο του 1973, λέγοντας ότι η ταινία είχε ως θέμα, τον μύθο των Ατρειδών.

Η Χούντα πέφτει, η ταινία ολοκληρώνεται αλλά και πάλι η αιώνια διχόνοια των Ελλήνων, κάνει την επανεμφάνιση της. Μόνο ως συγκλονιστικά, μπορούν να χαρακτηριστούν, τα όσα λέει ο ίδιος ο παραγωγός της ταινίας, ο Γιώργος Παπαλιός, φίλος και συνεργάτης του Θόδωρου Αγγελόπουλου:
«Η είδηση ότι η ταινία ήταν κάτι μεγάλο φτάνει στις Κάννες, αλλά η κυβέρνηση Καραμανλή, με το επιχείρημα ότι η ιδεολογία του "Θιάσου" ήταν μονόπλευρη και αριστερή, αρνείται να υποβάλει την ταινία ως κρατική εκπροσώπηση στο Φεστιβάλ. Έτσι προβλήθηκε στο "Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών" με αποτέλεσμα να προκαλέσει πανζουρλισμό. Με πιο κορυφαία και συγκινητική στιγμή όταν ο Γερμανός σκηνοθέτης Werner Herzog σηκώθηκε, ανέβηκε στη σκηνή και φίλησε τα παπούτσια του Αγγελόπουλου. Χαμός!»
Στον «Θίασο», μας παρουσιάζονται όλα εκείνα τα συστατικά που χαρακτηρίζουν τον ιδιαίτερο Κινηματογράφο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Οι αργοί ρυθμοί, η χειρουργική ακρίβεια των πλάνων, το υπομονετικό ξετύλιγμα των ιστοριών του. Συστατικά ενός έργου, που μας παρουσιάζει μια άλλη Ελλάδα, αληθινή, μακριά από ηλιόλουστες παραλίες και τουριστικά αξιοθέατα...


Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Η "Μικρά Αγγλία" ταξιδεύει στην Αμερική!



Μετά από μια πολύ επιτυχημένη πορεία στα ελληνικά ταμεία, συγκεντρώνοντας πάνω από 400.000 εισιτήρια και 6 βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (ταινίας, φωτογραφίας, σκηνικών, κοστουμιών, ήχου και μακιγιάζ), καθώς και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σανγκάης, η "Μικρά Αγγλία" ταξιδεύει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Η ενδέκατη ταινία του Παντελή Βούλγαρη σε σενάριο της Ιωάννας Καρυστιάνη, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία της σε επιλεγμένες αμερικανικές αίθουσες σε Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο, Σικάγο, Μαϊάμι, Πόρτλαντ, Χάρτφορντ, Κλήβελαντ & Σαν Ντιέγκο, είναι από τις ελάχιστες ελληνικές ταινίες που διανέμονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά μέσω του Netflix, του Amazonκαι του iTunes, πλατφορμών που είναι γνωστές για την ποικιλία και την εκλεκτική λίστα των ταινιών τους, και όπου ήδη αποσπάει πολύ θετικές κριτικές από τους χρήστες. Από τις 14 Ιουνίου 2016 κυκλοφορεί στην αμερικανική αγορά και το DVDτης ταινίας.
Ανάμεσα στις θετικές κριτικές, ο BoydvanHoeijστο HollywoodReporterπεριγράφει την ταινία ως ένα «εικαστικά πανέμορφο και με άψογη ενέργεια» φιλμ, ενώ ο RayPride από τοChicago'sNewCityFilm χαρακτηρίζει την «Μικρά Αγγλία» ως «ένα εξαιρετικό δείγμα της ελληνικής φαντασμαγορίας, ενός μελοδράματος που επικεντρώνεται σε τρεις νέες γυναίκες στην Άνδρο του 1930».
Σύνοψη:
Η 20χρονη Όρσα (Πηνελόπη Τσιλίκα) είναι παράφορα ερωτευμένη με τον υποπλοίαρχο Σπύρο Μαλταμπέ (Ανδρέας Κωνσταντίνου). Κλειστός χαρακτήρας δεν αποκαλύπτει το μυστικό της σε κανέναν. Η μικρότερη αδελφή της, Μόσχα (Σοφία Κόκκαλη), δυναμική και γεμάτη όνειρα θέλει να φύγει από την Άνδρο, να αποδράσει από τη μοίρα των γυναικών του νησιού να παντρεύονται ναυτικούς που όλο λείπουν ή θαλασσοπνίγονται.
Για τη μητέρα τους, Μίνα (Αννέζα Παπαδοπούλου), σύζυγο καπετάνιου που προτιμά το Ατλάντικο Σουρ από το σπίτι του, ο έρωτας είναι κακός μπελάς και πόνος. Παρακάμπτοντας τα αισθήματα των κοριτσιών της, συνωμοτεί, αξιοποιεί γνωριμίες και τις παντρεύει με γνώμονα το συμφέρον.
Την Όρσα με τον πλοιοκτήτη και καπετάνιο Νίκο Βατοκούζη (Μάξιμος Μουμούρης) και λίγο αργότερα τη Μόσχα με τον καπετάνιο πλέον Σπύρο. Άθελά της ναρκοθετεί το ίδιο της το σπιτικό. Το διώροφο που έχτισε με τα εμβάσματα του άντρα της. Στο κάτω σπίτι η Όρσα. Στο πάνω η Μόσχα.
Συντελεστές
Σκηνοθέτης: Παντελής Βούλγαρης / Σεναριογράφος: Ιωάννα Καρυστιάνη / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής / Σκηνογράφος: Αντώνης Δαγκλίδης / Ενδυματολόγος:Γιούλα Ζωϊοπούλου / Μουσική: Κατερίνα Πολέμη / Μοντάζ: Τάκης Γιαννόπουλος / Ηχολήπτης: Στέφανος Ευθυμίου / Makeup: Εύη Ζαφειροπούλου / HairStylist: Σωτήρης Πατεράκης / 3D: Αντώνης Κοτζιάς / Εκτέλεση Παραγωγής: BlackOrange S.A./ Εντεταλμένος παραγωγός: Γιάννης Ιακωβίδης / Συμπαραγωγός: OTE TV / Παραγωγή: ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ Α.Ε.
Πρωταγωνιστούν: Πηνελόπη Τσιλίκα, Σοφία Κόκκαλη, Αννέζα Παπαδοπούλου, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Μάξιμος Μουμούρης, Βασίλης Βασιλάκης, Χρήστος Καλαβρούζος, Ειρήνη Ιγγλέση, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Αγγελική Παπαθεμελή, Χρύσα Παπαϊωάννου, Κώστας Κλεφτόγιαννης, Κατερίνα Αντωνακάκη, Ζωή Λιανοστάθη, ΚλέαΣαμαντά, Βασίλης Πομώνης, Νίκος Παντζόπουλος, Μιράντα Ζησιμοπούλου, Ιωάννα Πιατά, Ρεγγίνα Λεβεδιάνου, Αινείας Τσαμάτης.

http://www.musicity.gr/cinema-news-articles/item/6839-mikra-agglia-ameriki-cinema-2016

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Μηδέν 2016 // Διήμερο βιντεοτέχνης στην Καλαμάτα! από την Filmhouse // Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Video Art Festival Μηδέν | 7- 8 Ιουλίου 2016


Στροφή Μηδέν μοιρών! 
Η ομάδα διοργάνωσης του Μηδέν ετοιμάζεται για άλλη μια φορά να παρουσιάσει σε ένα πολύχρωμο, πολύμορφο και πυκνό πρόγραμμα τις επιλογές της από την παγκόσμια εικαστική βιντεο-δημιουργία σε ένα διήμερο προβολών στην Καλαμάτα, στις 7 και 8 Ιουλίου.
Η ομάδα επιμέλειας, η οποία μεγάλωσε καθώς προστέθηκαν νέα μέλη, επέλεξε από το σύνολο των φετινών συμμετοχών 124 βίντεο από 33 χώρες, που θα παρουσιαστούν όπως πάντα σε θεματικές ενότητες, δίνοντας ένα πολύπλευρο στίγμα και αναδεικνύοντας τις σύγχρονες τάσεις της παγκόσμιας βιντεοτέχνης. Την επιμέλεια φέτος υπογράφουν οι: Γιούλα Παπαδοπούλου, Μαργαρίτα Σταυράκη, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Μάρθα Ζούπα, Μαρία Μπουρίκα, Νίκος Ποδιάς και Σοφία Γρηγοριάδου.
Τα βίντεο του Μηδέν θα κατακλύσουν φέτος διαφορετικά σημεία της πόλης: τη Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας «Α.Τάσσος» και το Καλλιτεχνικό Στέκι στο Ιστορικό Κέντρο της πόλης, τη Στοά Λόντου (Baba Yaga) στο κέντρο της Καλαμάτας, το Café-Cine στη Δυτική Παραλία. Μια μέρα πριν τις προβολές, την Τετάρτη 6 Ιουλίου, θα γίνει ειδική αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος σε συνέντευξη Τύπου στο ξενοδοχείο Rex. Όλες οι εκδηλώσεις θα έχουν, όπως πάντα, ελεύθερη είσοδο για το κοινό.


Πιο αναλυτικά:

Κεντρικό πρόγραμμα:

-Τετάρτη 6 Ιουλίου, ώρα 11πμ, συνεδριακός χώρος ξενοδοχείου Rex: Συνέντευξη τύπου-παρουσίαση του προγράμματος από την επιμελητική ομάδα


-Πέμπτη 7 Ιουλίου:

  • Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας «Α.Τάσσος», ισόγειος χώρος, 8-10μμ: θα παρουσιαστούν 2  ενότητες σε επιμέλεια της Γιούλας Παπαδοπούλου και της Μαργαρίτας Σταυράκη. Η ενότητα που επιμελείται η Γιούλα Παπαδοπούλου  έχει τον τίτλο "Without Me, I am Nothing" και αποτελείται από  εννέα βίντεο, συνολικής διάρκειας 48 λεπτών, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι εκφράζουν τη φιλοσοφία και την αισθητική ενός σύγχρονου υπαρξιακού σουρεαλισμού. Η ενότητα που επιμελείται η Μαργαρίτα Σταυράκη συγκεντρώνει έντεκα βίντεο,  διάρκειας 64 λεπτών,  με κοινό τους στοιχείο την αφηγηματική διαδικασία και έχει τον τίτλο  "The story of".
  • Στοά Λόντου – Baba Yaga, 10.30μμ: ένα μουσικό πάρτυ με προβολές, με την ενότητα  "E wide shut", σε επιμέλεια του Γιώργου Δημητρακόπουλου,  η οποία περιλαμβάνει έργα που χρησιμοποιούν σαν όχημα την οπτική σύνθεση, τη μουσική, τον ήχο και το συναίσθημα.

-Παρασκευή 8 Ιουλίου, ώρα 9.20 -11.30μμ, Café-Cine: θα παρουσιαστούν 2 ενότητες, σε επιμέλεια του Νίκου Ποδιά και της Μαργαρίτας Σταυράκη. Η ενότητα  "In Wonderland", που επιμελήθηκε ο Νίκος Ποδιάς, μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο ταυτόχρονα ονειρικό και πραγματικό, όπου παγιωμένοι κανόνες παύουν να υφίστανται. Οι "Χορογραφίες του Ασυνείδητου", σε επιμέλεια της Μαργαρίτας Σταυράκη, είναι μια επιλογή έργων video-performance και video-dance με ποικίλες αναφορές και αναγωγές, όπου αναμιγνύεται η φυσική με την ρυθμική και στυλιζαρισμένη κίνηση.

Πρωϊνό πρόγραμμα:
Παράλληλα, και τις δύο ημέρες θα παρουσιαστούν θεματικές ενότητες βιντεοτέχνης στο Καλλιτεχνικό Στέκι:

-Πέμπτη 7 Ιουλίου, 11πμ -2μμ: θα παρουσιαστεί η ενότητα "Παράδεισος απωλέσθη. STOP." που περιλαμβάνει έργα 8 Ελλήνων καλλιτεχνών, σε επιμέλεια της Γιούλας Παπαδοπούλου, η ενότητα "Exoticising/Exoticised", σε επιμέλεια της Σοφίας Γρηγοριάδου, που ανιχνεύει το πώς «εξωτικοποιούμε» ή «εξωτικοποιούμαστε» και πού βρίσκονται τα όρια ανάμεσα στα δυο, και τέλος η ενότητα "Home Sweet Home?", σε επιμέλεια της Μάρθας Ζούπα, που διερευνά την έννοια του «σπιτιού» στη σύγχρονη πραγματικότητα των πολέμων, των οικονομικών καταστροφών, της μετανάστευσης και των βίαιων μετακινήσεων πληθυσμών.

-Παρασκευή 8 Ιουλίου, 11πμ – 3μμ: θα παρουσιαστεί η ενότητα  "Beckett me", η οποία παρουσιάζει 10 έργα βίντεο άμεσα εμπνευσμένα από έργα του διάσημου Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα Samuel Beckett, σε επιμέλεια της Γιούλας Παπαδοπούλου, η χορευτική ενότητα "Keep Moving", σε επιμέλεια της Μαργαρίτας Σταυράκη, η ενότητα "Game Over", που παρουσιάζει μια σειρά έργων που ο θεατής μπορεί να εκλάβει ως πίστες ενός «παιχνιδιού», σε επιμέλεια της Μαρίας Μπουρίκα, και τέλος μια ενότητα με ταινίες μικρού μήκους που επιμελήθηκε ο Βασίλης Παπαευσταθίου από την Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας Filmhouse.


Το διήμερο προβολών πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Δήμου Καλαμάτας και με τη συνεργασία της Δημοτικής Πινακοθήκης Καλαμάτας «Α.Τάσσος», της  Κινηματογραφικής Λέσχης Καλαμάτας Filmhouse, του Baba Yaga, του Bandapart Recording Studio, του Κέντρου Νέων Καλαμάτας και του Καλλιτεχνικού Στεκιού.


Το Μηδέν αλλάζει μορφή!
Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, το Μηδέν φέτος αλλάζει τη μορφή και τη λειτουργία του, αντικαθιστώντας το τριήμερο φεστιβάλ που διοργανωνόταν κάθε Ιούλιο στην Καλαμάτα με ένα πιο ευέλικτο και διευρυμένο πρόγραμμα προβολών και εκδηλώσεων στη διάρκεια όλου του έτους σε διάφορες  πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Σε μια παγκοσμιοποιημένη διεθνή κοινότητα, όπου πλέον οι ευκαιρίες να δει ή να παράξει κανείς βιντεοτέχνη έχουν αυξηθεί χάρη στο διαδίκτυο, το Μηδέν θέτει ως στόχο να αναδείξει τη διεθνή του ταυτότητα και το εικαστικό επιμελητικό του προφίλ και να διευρύνει ακόμη περισσότερο το δίκτυο των συνεργασιών του με άλλους οργανισμούς, φεστιβάλ και χώρους τέχνης διεθνώς, προωθώντας συστηματικά την ελληνική βιντεοτέχνη σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ανακοινωθούν σύντομα νέες συνεργασίες στο εξωτερικό, ενώ ήδη η ομάδα έχει εξασφαλίσει σημαντικές συνεργασίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας για την τρέχουσα χρονιά.

Τα επόμενα βήματα
Συγκεκριμένα, μετά το διήμερο προβολών στην Καλαμάτα (7-8 Ιουλίου), επιπλέον ενότητες έργων βιντεοτέχνης από το Μηδέν θα παρουσιαστούν στην πόλη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δρόμου Καλαμάτας (29-31 Ιουλίου). Στη συνέχεια, το φεστιβάλ θα παρουσιάσει επιλεγμένες ενότητες βιντεοτέχνης στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τη Φλώρινα και την Αθήνα, σε συνεργασία με σημαντικές εικαστικές διοργανώσεις, σχολές και οργανισμούς, όπως το Action Field Kodra (Θεσσαλονίκη), τον οργανισμό Art in Progress (Πάτρα), τη Σχολή Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Φλώρινας, το Ελληνογαλλικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα “Τέχνη και Εικονική Πραγματικότητα” (Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας και Paris 8), το Θέατρο Τέχνης (Αθήνα), το δίκτυο χορού «Κινητήρας» (Αθήνα), το TWIXTlab (Αθήνα), κ.α. Περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα προβολών, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, θα ανακοινώνονται σταδιακά στη διάρκεια της χρονιάς.


Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιούλα Παπαδοπούλου, Μαργαρίτα Σταυράκη

Ομάδα καλλιτεχνικής επιμέλειας: Γιούλα Παπαδοπούλου, Μαργαρίτα Σταυράκη, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Μάρθα Ζούπα, Μαρία Μπουρίκα, Νίκος Ποδιάς, Σοφία Γρηγοριάδου

Συνεργάτες: Σταύρος Καπέτης, Χρήστος Τσαμαρδάς, Ντάνυ Κάργας, Βασίλης Παπαευσταθίου, Susan Mar Landau
                                                                                                                    
Αναλυτικό πρόγραμμα και ενημέρωση στην ιστοσελίδα του Festival Μηδέν: www.festivalmiden.gr  και στο facebook: www.facebook.com/festivalmiden


_________________

Το Μηδέν είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός για τη διερεύνηση και την προώθηση της βιντεοτέχνης και ένα από τα πρώτα εξειδικευμένα διεθνή φεστιβάλ βιντεοτέχνης στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 2005 από μια ανεξάρτητη ομάδα ελλήνων καλλιτεχνών με σκοπό να υποκινήσει τη δημιουργία πρωτότυπης βιντεοτέχνης, να βοηθήσει στη διάδοσή της και να αναπτύξει την έρευνά της.

Μέσα από συνεργασίες και ανταλλαγές με σημαντικά φεστιβάλ, χώρους τέχνης και οργανισμούς στο εξωτερικό, έχει αναγνωριστεί ως μια από τις πιο επιτυχημένες και ενδιαφέρουσες διοργανώσεις για τη βιντεοτέχνη διεθνώς και μια σημαντική πλατφόρμα πολιτιστικής ανταλλαγής για την ελληνική και παγκόσμια βιντεοδημιουργία. Δημιούργησε ταυτόχρονα ένα εναλλακτικό σημείο συνάντησης για αναδυόμενους και αναγνωρισμένους καλλιτέχνες και έναν κόμβο επικοινωνίας μεταξύ καλλιτεχνών, οργανισμών, φεστιβάλ και χώρων τέχνης απ’ όλο τον κόσμο.
Ενότητες προβολών του Μηδέν έχουν ταξιδέψει σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αλλά και σε όλο τον κόσμο, και έχουν φιλοξενηθεί σε σημαντικά φεστιβάλ και Μουσεία του εξωτερικού, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ, το Μουσείο Reina Sofia στη Μαδρίτη (Madatac Festival), το Μουσείο της πόλης της Μόσχας, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Μόσχας, το Fondazione Puglisi Cosentino (Κατάνια-Ιταλία), το μουσείο σύγχρονης τέχνης TEA - Tenerife Espacio de las Artes (Τενερίφη-Κανάρια) κ.α.


e-mail: festivalmiden@gmail.com 

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης : Αφιέρωμα στο Βωβό Κινηματογράφο – Αγάπη & Ερωτισμός

  ΑΦΙΕΡΩΜΑ   



Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης διοργανώνει το 7ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου, με τίτλο «Αγάπη και Ερωτισμός στο Βωβό Κινηματογράφο»από την Τετάρτη 22 Ιουνίου έως την Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016, στις 21:30, με την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Αλέξανδρου Μούζα.
Ο Βωβός Κινηματογράφος υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος και μεγάλη αγάπη του Μιχάλη Κακογιάννη. Ο ίδιος ο μεγάλος σκηνοθέτης επιμελήθηκε τα δύο πρώτα Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου στο Ίδρυμά του, και το ΙΜΚ συνεχίζει την παράδοση που εκείνος δημιούργησε, προετοιμάζοντας, σε ετήσια βάση, το Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου και προβάλλοντας αριστουργηματικές ταινίες που έβαλαν τις βάσεις της έβδομης τέχνης.
Παράλληλα, όπως και εκείνα τα πρώτα χρόνια του σινεμά χωρίς ήχο, νέοι συνθέτες “ντύνουν” τα ασπρόμαυρα πλάνα με πρωτότυπες συνθέσεις οι οποίες, ερμηνεύονται ζωντανά, δίπλα στην μεγάλη οθόνη, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα κάθε ταινίας τονίζοντας καταστάσεις και συναισθήματα…
Στο 7ο Φεστιβάλ τις πρωτότυπες μουσικές έχουν συνθέσει οι: Ναταλία Μαυράκη, Αργυρώ Κολιογιώργη, Παναγιώτης Θεοδοσίου, Λεωνίδας Κανάρης, Σπύρος Δεληγιαννόπουλος, Γιάννης Λούκος, Μαρίνα Τζούλη και η DJ Ελένη Μητσιάκη.
Ερμηνεύουν οι: Διονύσης Μαλλούχος, Λευκή Κολοβού, Στέλλα Τσάνη, Σπύρος Δεληγιαννόπουλος, Νάσος Μαρτζούκος, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελένη Στογιάννη, Κώστας Καραγεωργόπουλος, Φίλανδρος Κάρρας, Στάθης Κιοσόγλου, Αλέξανδρος Μακρής, Γιώργος Αρνής, ΤΒΑ, Ηλίας Σδούκος, Μαρία Κατσούρα, Ράνια Μιχαλοπούλου, Στέφανος Θεοδωράκης, Γιάννης Λούκος, Ελευθερία Τόγια, Μιχάλης Παπαγεωργίου, Παναγιώτης Νικολάκης, Μιχάλης Γιαβρής.



Pandora’s Box

Ο Αλέξανδρος Μούζας υπογραμμίζει για το 7ο Φεστιβάλ βωβού Κινηματογράφου: Ο ερωτισμός του βωβού κινηματογράφου είναι υποσυνείδητος, υπαινικτικός, μεταμφιεσμένος, και υποστηρίζεται από την ακαταμάχητη γοητεία μοιραίων γυναικών ή τη σαγηνευτική ματιά των ανδρικών προτύπων. Είναι ένας συνεχής αγώνας μεταξύ επιτρεπτού και απαγορευμένου, λογοκρισίας και κοινωνικής αποδοχής.
Το γυμνό, απαγορευμένο μήλο της εποχής, κάνει την εμφάνισή του ελάχιστα έως καθόλου. Ένα θερμό φιλί, μια πολλά υποσχόμενη ματιά, ή ένα λίκνισμα του κορμιού, είναι αρκετά να πυροδοτήσουν ανεπανόρθωτα την ηδονοβλεπτική φαντασία του θεατή. Όντας αυτό συνήθης πρακτική στις ταινίες μυθοπλασίας, δεν ισχύει το ίδιο σε ταινίες με ντοκιμαντερίστικη ματιά, όπως στο Moana και Tabu, όπου το γυμνό δίνεται απλόχερα με το πρόσχημα του εξωτικού και αξιοπερίεργου.



The Wind

Το φετινό φεστιβάλ προσπαθεί να χαρτογραφήσει το ερωτικό στοιχείο όπως αποτυπώθηκε σε σπουδαίες ταινίες, μεγάλων δημιουργών, σε διαφορετικά κινηματογραφικά είδη, από την κωμωδία και το δράμα μέχρι την αστυνομική περιπέτεια και το εξωτικό παραμύθι. Με συνοδοιπόρο τις νέες μουσικές δημιουργίες που θα συνυπάρξουν ζωντανά με τις ταινίες, δίνουμε ένα ακόμα ερέθισμα στο θεατή να βιώσει την αύρα και την ατμόσφαιρα της εποχής.



Blood and Sand
Το Πρόγραμμα
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Sunrise- A Song of two Ηumans, F. W. Murnau (1927, 93’)
Πρωτότυπη Μουσική: Ναταλία Μαυράκη
Νάσος Μαρτζούκος- βιολί, Γιώργος Θεοδωρόπουλος -όμποε,
Ελένη Στογιάννη- πιάνο
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Pandora’s Box, G. W. Pabst, (1929, 131’)
Original Score: Peer Raben
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Blood and Sand, Fred Niblo (1922, 80’)
Πρωτότυπη Μουσική: Αργυρώ Κολιογιώργη
Κώστας Καραγεωργόπουλος -βιολί, Φίλανδρος Κάρρας- κλαρινέτο,
Μάνος Κιτσικόπουλος- πιάνο



Moana

Σάββατο 25 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Moana, Robert Flaherty (1926, 96’) (Moana On Sound)
2015 Restoration, Original Soundtrack 1980, Monica Flaherty
Κυριακή 26 Ιουνίου 2016, στις 21:30
It, Clarence G. Badger, Josef von Sternberg (1927, 75’)
Πρωτότυπη Μουσική: Παναγιώτης Θεοδοσίου
Στάθης Κιοσόγλου- κλαρινέτο, Αλέξανδρος Μακρής-πιάνο
Γιώργος Αρνής- κοντραμπάσο, ΤΒΑ-drums
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Michael, Carl Theodore Dreyer (1924, 86 ’)
DJ set: Ελένη Μητσιάκη



Bed and Sofa

Τρίτη 28 Ιουνίου 2016, στις 21:30
The Kiss, Jacques Feyder (1929, 65’)
Πρωτότυπη Μουσική: Λεωνίδας Κανάρης
Μαρία Κατσούρα -σοπράνο
Στέλλα Τσάνη- βιολί, Ηλίας Σδούκος- βιόλα
Λευκή Κολοβού-τσέλο, Διονύσης Μαλλούχος -πιάνο
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Bed and Sofa, Abram Room (1927, 87’)
Πρωτότυπη Μουσική: Σπύρος Δεληγιαννόπουλος
Σπύρος Δεληγιαννόπουλος, πιάνο



Michael

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2016, στις 21:30
Tabu -a Story of South Seas, F.W. Murnau, Robert Flaherty (86’)
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Λούκος
Γιώργος Αρνής -κοντραμπάσο, Στέφανος Θεοδωράκης-κρουστά
Λευκή Κολοβού- τσέλο Γιάννης Λούκος -πλήκτρα, ηλεκτρονικά
Ελευθερία Τόγια- βιόλα
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016, στις 21:30
The Wind, Victor Sjostrom (1928, 75’)
Πρωτότυπη Μουσική: Μαρίνα Τζούλη
Μιχάλης Παπαγεωργίου- πιάνο, Παναγιώτης Νικολάκης- βιολί
Μιχάλης Γιαβρής- τσέλο, Ράνια Μιχαλοπούλου -σοπράνο

Πληροφορίες
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Αίθουσα: Κινηματογράφος
Είσοδος Ελεύθερη
Απαραίτητη η κράτηση θέσεων: τηλ.: 210 34.18 579, Δευ-Παρ. 11:00-14:00

___________
http://www.globalview.gr/

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

«Η θεωρία των πάντων», μια ταινία για τον Stephen Hawking

   ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΕΠΙΣΤΗΜΗ    

Ο Stephen Hawking και η γυναίκα του  Jane Wilde, σε μια σκηνή της ταινίας http://www.imdb.com/title/tt2980516/

Ο Stephen Hawking (Eddie Redmayne) και η γυναίκα του Jane Wilde (Felicity Jones), σε μια σκηνή της ταινίας
www.imdb.com

«Η θεωρία των πάντων» είναι ο τίτλος της κινηματογραφικής ταινίας που περιγράφει την ιστορία ενός από τους μεγαλύτερους φυσικούς της εποχής μας, του Stephen Hawking. Η πρεμιέρα της ταινίας θα γίνει το Νοέμβριο του 2014.
Το τρέιλερ της ταινίας:

Ελληνικοί υπότιτλοι:
Υπενθυμίζεται ότι το 2004 η τηλεόραση του BBC πρόβαλλε την εξαιρετική ταινία με τίτλο «Hawking». Δείτε αποσπάσματα από την ταινία αυτή στις αναρτήσεις: «Μια στιγμή έμπνευσης του Stephen Hawking» και «Hawking εναντίον Hoyle«.
Τι αισθάνθηκες περιμένοντας μισή ώρα τον Στίβεν Χόκινγκ να αντιδράσει, όταν είδε το φιλμ σου τελειωμένο;
O κινηματογραφικός Στίβεν Χόκινγκ (Έντι Ρέντμεϊν) μαζί με τον πραγματικό.
O κινηματογραφικός Στίβεν Χόκινγκ (Έντι Ρέντμεϊν) μαζί με τον πραγματικό.
Ο σκηνοθέτης που από τα ντοκιμαντέρ για τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Γιάν Σβανμάχερ, τον Τζον Κέϊλ, τον Μάρβιν Γκέϊ και τον Φιλίπ Πετί, ο άνθρωπος που σχοινοβάτησε πάνω από τους Δίδυμους Πύργους στο Οσκαρικό Man on Wire, γύρισε τη μυθοπλαστική βιογραφία για τον Στίβεν Χόκινγκ, «Η Θεωρία των Πάντων», εξηγεί πώς βοηθήθηκε από τη γυναικεία προοπτική του σεναρίου, αλλά και τι αισθάνθηκε περιμένοντας μισή ώρα τον Στίβεν Χόκινγκ να αντιδράσει, όταν είδε το φιλμ τελειωμένο! – Αναφέρατε το υπόβαθρο μου στα ντοκιμαντέρ, ωστόσο η Θεωρία των Πάντων κινείται μέχρι εκεί που συνήθως δεν γίνεται να πάει η τεκμηρίωση. Δεν είναι δυνατόν για έναν κινηματογραφιστή ντοκιμαντέρ να αποτυπώσει, για παράδειγμα, τα τόσα χρόνια έγγαμου βίου ανάμεσα στον Στίβεν Χόκινγκ και την Τζέϊν Γουάϊλντ, με ακρίβεια και τις απαιτούμενες πληροφορίες που θα μεταφραστούν σε εικόνα. Η ευθύνη που έχει ένας σκηνοθέτης όταν γυρίζει μια βιογραφία ανθρώπων εν ζωή, είναι κυρίως να τους σεβαστεί, γιατί θα τη δουν κάποια στιγμή, αλλά και να φτάσει και στην αλήθεια. Πολύ δύσκολο, όταν μιλάμε για πολύ προσωπική ιστορία, όπως αυτή του Χόκινγκ και της συζύγου του.
-Πάντως, το γεγονός πως η ταινία βασίζεται στο βιβλίο που εξέδωσε η Τζέϊν Γουάϊλντ, κάτι που θεωρητικά θα ήταν μονοδιάστατο, δεν ήταν πρόβλημα, αλλά πλεονέκτημα. Η δημόσια εικόνα του Χόκινγκ είναι πολύ γνωστή σε όλον τον κόσμο, ως επιστήμονα και ανθρώπου με αναπηρία. Ορίζεται από αυτά τα δύο και αποτελούν τμήμα του τρόπου που τον «επεξεργαζόμαστε». Η προοπτική που μας δίνει μια γυναίκα, και μάλιστα η γυναίκα του, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Η ισορροπία έρχεται από μια εξίσου δυνατή, θηλυκή φωνή- δηλαδή, η οπτική γωνιά της γυναίκας που τον φροντίζει, της ερωμένης και της συζύγου, η οποία φέρει το άχθος της άμεσης απώλειας, σύμφωνα με την πρώτη διάγνωση που έδινε στον Χόκινγκ δύο χρόνια ζωής. Η ματιά αυτής της γυναίκας αναζωογονεί διότι βλέπουμε πώς η σχέση των δύο τους βαθαίνει σε λεπτομέρειες μέσα στο διάστημα που νομίζουν πως έχουν μαζί, και που τελικά διαψεύδει τα προγνωστικά.
-Συναντήθηκα με τον Στίβεν Χόκινγκ πριν ξεκινήσουμε τα γυρίσματα της ταινίας. Θέλαμε να έχουμε την έγκριση του, την οποία και μας έδωσε με ευγένεια αλλά όχι με τόσο ενθουσιασμό, με την ανησυχία πως όταν η πρώην σύζυγος σου παρέχει την πρώτη ύλη, μπορεί να μην είσαι απόλυτα σύμφωνος με το περιεχόμενο. Ήρθε και στο πλατό, στο Κέμπριτζ, και μάλιστα πέτυχε μια εντυπωσιακή σεκάνς. Μάλλον χάρηκε που έβλεπε τη ζωή του να γυρίζεται σε ταινία. Στο τέλος, του δείξαμε το ολοκληρωμένο φιλμ και ευτυχώς, ενέκρινε. Πρέπει να σας πως πως όταν μιλάς με τον Στίβεν, πρέπει να περιμένεις αρκετή ώρα για την απάντηση, λόγω της συγκεκριμένης μορφής της συσκευής επικοινωνίας του. Συνήθως, όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους, μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, καταλαβαίνεις αν άρεσε ή δεν άρεσε. Ο Χόκινγκ, μέσα σε 30 λεπτά, μας απάντησε πως, με αδρές πινελιές, αυτή ήταν η ζωή του. Η αναμονή ήταν η πιο αγωνιώδης που θα μπορούσα να φανταστώ! -Δεν μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι με την πρώτη αντίδραση του Στίβεν Χόκινγκ για το αν χάρηκε ή λυπήθηκε με αυτό που είδε, γιατί το πρόσωπο του δεν προδίδει συναίσθημα, τουλάχιστον όσο περνάει ο καιρός και η ασθένεια τον περιορίζει ακόμη περισσότερο. Προσπαθήσαμε με τον Έντι Ρεντεμέϊν να δουλέψουμε τις εκφράσεις με κοντινά πλάνα, που στη μεγάλη οθόνη μπορούν να αποκαλύψουν τι σκέφτεται και πώς νιώθει ο Χόκινγκ. Ο Έντι μεταδίδει στιγμές χιούμορ και ένα είδος σκανταλιάς, όσο κι αν βρίσκεται εγκλωβισμένος στο καροτσάκι και στους παγωμένους μορφασμούς του χαρακτήρα που υποδύεται.
Από τη συνέντευξη του σκηνοθέτη της Θεωρίας των Πάντων Τζέιμς Μαρς στον Θ. Κουτσογιαννόπουλο, για το  www.lifo.gr

Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο
_________________________________

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

SMACτου Ηλία Δημητρίου. Από 5 Μαΐου στους Κινηματογράφους: ΑΑΒΟΡΑ, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο Nikos Zoiopoulos 
χρήστηSMAC.· 


SMAC, του Ηλία Δημητρίου. Ένα φιλμ με εξαιρετικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς. Εδώ, μια αναφορά στους ηθοποιούς των μικρότερων ρόλων. Ρόλοι έκπληξη, συγκινητικοί, με χιούμορ και αλήθεια.! Νίκος Ζωϊόπουλος, Μελισσάνθη Ρεγκούκου, Στρατούλα Θεοδωράτου, Σμαράγδα Λασκαράτου, Ιάκωβος Νικηφόρος, Ναταλία Κυρήκου, Αννίτα Μαυρομιχάλη, Βασίλης Ντάρμας, Βασίλης Μαγουλιώτης, Daouda Condeh.

SMAC. Από 5 Μαΐου στους Κινηματογράφους: ΑΑΒΟΡΑ, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Διανομή Carousel Films. ·

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Το ελληνικό σινεμά πενθεί τον διευθυντή φωτογραφίας Βασίλη Καψούρου

Σκοτώθηκε ο διευθυντής φωτογραφίας του Τσιώλη

xourmadia.jpg

Από την ταινία «Ερωτας στη Χουρμαδιά» του Σ. Τσιώλη
Το ελληνικό σινεμά πενθεί τον ξαφνικό και τραγικό χαμό του σημαντικού διευθυντή φωτογραφίας Βασίλη Καψούρου σε ηλικία 62 χρόνων.
Σκοτώθηκε την Τρίτη σε δυστύχημα με τη μηχανή του στο 61ο χιλιόμετρο Αθηνών - Κορίνθου, επιστρέφοντας από την Αθήνα στο Κάτω Διμηνιό Κορινθίας. Εκεί ζούσε τα τελευταία χρόνια, αποτραβηγμένος από τον κινηματογράφο.
Κι όμως ο άνθρωπος που είχε ταυτιστεί με τον Σταύρο Τσιώλη, «φωτίζοντας» οκτώ ταινίες του (από το «Σχετικά με τον Βασίλη» και τον «Ερωτα στη Χουρμαδιά» μέχρι το «Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» και το «Ας περιμένουν οι γυναίκες») ήταν έτοιμος να επιστρέψει στο σινεμά. Για χάρη του Τσιώλη. Τον Μάιο θα ξεκινούσαν μαζί τα γυρίσματα της νέας του ταινίας, «Γυναίκες που περάσατε από εδώ».
Ο Βασίλης Καψούρος ήταν ακόμα ο μόνιμος διευθυντής φωτογραφίας της Ελένης Αλεξανδράκη (και στις τρεις ταινίες της), έχει «φωτίσει» ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους και είχε δουλέψει στη διαφήμιση.
Εξαιρετικός επαγγελματίας και επιλεκτικός στις δουλειές που αναλάμβανε, είχε πει ότι έφυγε από το σινεμά όταν ο διευθυντής φωτογραφίας έπαψε πια να είναι ο άρχοντας των γυρισμάτων και τη θέση του πήρε η ψηφιακή εποχή και το μόνιτορ, το οποίο πια όλοι έτρεχαν να κοιτάξουν.
Η κηδεία του γίνεται σήμερα στις 11 π.μ. στο Κάτω Διμηνιό.

____________
ΕΦ.ΣΥΝ.